தப்பு... தப்பா? இல்லை மஹா தப்பா?

 

🧐

ஆதாரம்: வேலுக்குடி கிருஷ்ணன் ஸ்வாமிகளின் விதுர நீதி சொற்பொழிவு.

நாம எல்லாருமே தப்பு பண்றோம். ஆனா தப்பே பண்ணாம இருக்கிறதுதான் ஒரு மஹா தப்பு! ஏன்னா தப்பு செய்யாதவன் மனுஷனே இல்லை.

சரி, நாம பண்ற இந்த தப்புக்களை எல்லாம் பார்க்கிற 'முழு உரிமை' யாருக்கு இருக்குன்னு நினைக்கிறீங்க?

மூணு பேருக்குத்தான் அந்த ஸ்பெஷல் ரைட்ஸ் இருக்கு:

தாயார் (பெற்றவள்/ஜெகன்மாதா)

அவளுடைய நாயகன் (பரந்தாமன்)

தர்ம தேவதை

சரி, இதைத் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க... ஒருவேளை தப்பா எடுத்துக்கிட்டாலும் ஒரு தப்பும் இல்லை! 😉

உண்மையைச் சொல்லப்போனா, நாம பண்ற தப்புக்களை எல்லாம் அந்தத் தாயாரோ, அவளோட நாயகனோ இல்ல தர்ம தேவதையோ பெருசா கண்டுக்கிறதே இல்லை. அவங்க "போகட்டும் விடு"ன்னு விட்டுடுறாங்க.

ஆனா நாம? நாம தான் பெரிய 'ரைட்டு'ன்னு ஒரு நினைப்பு! அவங்க செய்ற தப்புக்களை (அதாவது இறைவனோட விளையாட்டுக்களை) நாம எவ்வளவு ஆர்வமா, தப்பாம நோட்டம் பார்க்கிறோம்? மத்தவங்க பண்ற சின்ன சின்ன தப்புக்களை பூதக்கண்ணாடி வச்சு தேடுறோம்.

இதைப் பார்த்து அந்த தர்ம தேவதை அங்கலாய்ப்பது என் காதில் விழுகிறது:

"நாங்களே உங்கள் தப்புக்களைக் கண்டுக்கிறது இல்லை... ஆனா நீங்க மட்டும் ஏன் மத்தவங்க தப்புக்களைப் பார்க்கிறதுல இவ்வளவு ஆர்வமா இருக்கீங்க?"

திருக்குறள் 91

 

திருமலைப் பயணம்: வண்ணங்களின் சங்கமமும் ஆழ்வாரின் ஏக்கமும்

 "திருமலைக்குச் செல்வது என்பது வெறும் பயணம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான அனுபவம்."

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு திருமலை பயணம். மலைப்பாதையில் நடக்கும்போது நம்மைச் சுற்றி விரியும் காட்சிகள் அத்தனை அழகு. 

வண்ணங்களின் திருவிழா:

பக்தர்களின் கூட்டத்தைப் பார்க்கும்போது ஒரு வண்ணக்கோலத்தைப் பார்ப்பது போலவே இருந்தது. கோவிந்த பக்தர்களின் மஞ்சள் ஆடை, ஐயப்ப பக்தர்களின் கருப்பு, வங்காள மற்றும் ஒடிசா மாநிலத்துப் பெண்களின் பாரம்பர்ய வண்ணமயமான சேலைகள் எனப் பாரத தேசமே அங்கே சங்கமித்திருப்பது போன்ற ஒரு காட்சி. 

 

மனிதர்களின் இயல்பு:

குடும்பம் குடும்பமாக மக்கள்... ஒருபுறம் மிகுந்த உற்சாகம், மறுபுறம் சின்னச் சின்ன விவாதங்கள் (Argumentative vibes). குழந்தைத் தொட்டில் முதல் முதியவர்கள் வரை எல்லா வயதினரையும் அங்கே பார்க்கலாம். அந்தப் பக்தர்களின் மகிழ்ச்சியைப் பார்த்து என் மனமும் தானாகவே மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது.

சுவைகளும் ஒழுக்கமும்:

தெருவோரக் கடைகளில் விற்கப்படும் உப்பு, மிளகாய் தூள் தூவிய மாம்பழங்களும் கொய்யாப் பழங்களும் நாவூற வைக்கின்றன. அதேபோல, திருமலையின் போக்குவரத்து ஒழுங்குமுறை (Traffic Discipline) வியக்க வைக்கிறது. "நம் ஊரில் ஒழுக்கம் இல்லை" என்று சொல்பவர்கள் ஒருமுறை இங்கே வந்து பார்க்க வேண்டும். 

வெங்கமாம்பா அன்னதானக் கூடத்திலிருந்து மாட வீதி வரை நடக்கும்போது அந்த இடத்தின் அதிர்வுகள் (Vibes) நம்மை ஒரு தனி உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.

குலசேகர ஆழ்வாரின் 'ஏதேனும் ஆவேனே'

இந்தச் சூழலில் நடக்கும்போது எனக்குக் குலசேகர ஆழ்வாரின் அந்தப் புகழ்பெற்ற பாசுரம் தான் நினைவுக்கு வந்தது. ஒரு மன்னராக இருந்தும், அவர் இறைவனின் அருகாமையைத் தவிர வேறொன்றையும் விரும்பவில்லை.

"செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திருமாலை"* எனத் தொடங்கி...

"எம்பெருமான் பொன்மலைமேல் ஏதேனும் ஆவேனே"* என்று முடிக்கிறார்.

மலையில் ஒரு செடியாகவோ, பறவையாகவோ, பாறையாகவோ அல்லது அடியார்கள் மிதிக்கும் வாசற்படியாகவோ (குலசேகரன் படி) கிடக்க மாட்டோமா என்ற அவரது ஏக்கம், அந்தப் புனித பூமியில் நடக்கும்போது நமக்கும் தொற்றிக் கொள்கிறது.

அழகு, பக்தி, ஒழுக்கம், சுவை என அனைத்தும் கலந்த இந்தத் திருமலை பயணம், மனதிற்கு ஒரு பெரும் அமைதியைத் தந்திருக்கிறது.

அம்மா

 இந்த அம்மா ரூமிலே ஒரு AO ஸ்மித் water filter வெள்ளை அட்டைப் பெட்டி இருக்கிறது. அந்த வெள்ளைப் பெட்டியிலே அம்மாவின் அதிகப்பட்ட புடவைகள் உள்ளன.

அம்மாவுக்கு நிறைய புடவைகள் வைத்துக் கொண்டு கட்ட வேண்டும் என்ற ஆசை. நான் இந்த ரூமிர்க்கு வந்தால், அந்த வெள்ளைப் பெட்டியை எடுத்துக் கொடு, அதில் குமார் எடுத்துக் கொடுத்த புடவை, நீ காசிக்கு சென்றபொழுது எடுத்துக் கொடுத்த புடவை எல்லாம் இருக்கிறது நான் கட்ட வேண்டும் என்று சொல்லுவார்.

மனசு கேட்க்காது. எடுத்துக் கொடுத்து விடலாம் என்று தோன்றும்..

புடவைகள் சிலது கனமாக இருக்கும். அந்தப் புடவைகள் பீரோவிற்கு வந்தால் ஒரு பெரிய மலையாகும். ரொம்ப முடியாத கைகளால் அவைகளை அடுக்க முயற்சிப்பாள். ஒரே mess ஆகி விடும். அந்தப் புடவைகளை கட்டினால் அவளுக்கும் கனமாக இருக்கும்.

நல்ல இதயத்துடன் மனசு சொல்வதை கேட்காமல், அவளுக்கு சுளுவாக இருக்கும் புடவைகளை பீரோவில் வைத்துக் கொடுத்திருக்கிறாள் மனைவி. ஆனால் அம்மைக்கு அது happy ஆக இல்லை.

இப்பொழுது நாம் எல்லோரும் happy ஆக இருப்பது மாதிரி இருக்க வேண்டுமா அல்லது அம்மாவை happy செய்ய வேண்டும் என்று அவளுக்கு கஷ்டம் கொடுப்பதா?